Απολογισμός θεατρικών εργαστηρίων ενηλίκων 2025

Κατά το ημερολογιακό έτος 2025 ετοιμάστηκαν και παρουσιάστηκαν οι παρακάτω θεατρικές παραγωγές μέσω των θεατρικών εργαστηρίων ενηλίκων της Εταιρείας Δραματικής Έκφρασης και Θεραπείας «Παλμός».

Τον Μάιο του 2025 το θεατρικό εργαστήρι «Αέναα» παρουσίασε την έμμετρη κωμωδία «Το κουδούνι γράφει Σία» (κείμενο: Χρήστος Θεοχαρόπουλος). Η ομάδα υπό την καθοδήγηση του σκηνοθέτη και μέσα από μια σειρά αυτοσχεδιασμών δημιούργησε τα πρόσωπα που θα πρωταγωνιστήσουν στο έργο. Δεν είναι υπερβολή να υποστηρίξουμε πως οι χαρακτήρες προετοιμάστηκαν από τους ίδιους τους μαθητές και τις μαθήτριες του εργαστηρίου, ενώ ταυτόχρονα πολλές σκηνές αυτοσχεδιασμού εντάχθηκαν στο σώμα του κειμένου και της παράστασης.

Η υπόθεση του έργου έχει να κάνει με τα ευτράπελα που καλείται να αντιμετωπίσει μια ψυχοθεραπεύτρια σε διάφορες συνεδρίες με τους θεραπευόμενους (μέλη της θεραπείας πάσχουν από διάφορα σύνδρομα: Τουρέτ, σύνδρομο της Φλωρεντίας, σύνδρομο της Ιερουσαλήμ, μικροβιοφοβία, οθρορεξία, κ.ά.). Η κορύφωση έρχεται όταν μια θεραπευόμενη υπνωτίζει τη θεραπεύτρια και αναλαμβάνει εκείνη να συνεχίσει τις υπόλοιπες θεραπείες της ημέρας. Η κωμωδία αυτή γράφτηκε με πολύ μεγάλη προσοχή ώστε να μη στιγματίζει ούτε να θίγει προσωπικότητες, αλλά με βασική παράμετρο αυτό που η κωμωδία αρέσκεται να εκμεταλλεύεται: τα στοιχεία υπερβολής. Στις πρόβες, αναλύσαμε όλες αυτές τις ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές, μιλήσαμε για τη θεραπεία και την τελετουργία που αυτή φέρει, για το στίγμα. Επιπλέον, οι μαθητές αναμετρήθηκαν με το έμμετρο κείμενο, δίνοντας την ευκαιρία στον εαυτό τους να διαπιστώσουν τις δυσκολίες εκφοράς του λόγου που φέρει ένα κείμενο με ομοιοκαταληξία. Μέσα από τον κύκλο των πέντε παραστάσεων, οι εκπαιδευόμενοι αντιλήφθηκαν τι σημαίνει η κωμωδία στο θέατρο, τη σπουδαιότητα του ρυθμού, τη διαφορά ως προς την ανταπόκριση από το κοινό (άλλες φορές οι θεατές γελούν ηχηρά, άλλες λιγότερο, κλπ.).

Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιά το θεατρικό εργαστήρι «Όμικρον» παρουσίασε την κωμωδία του Νικολάι Γκόγκολ «Ο επιθεωρητής». Το εγχείρημα αυτό επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί με μια παρελθοντική νότα, ως προς τα σκηνικά αντικείμενα και τα κοστούμια: εκτυπώθηκαν αντίγραφα ρωσικών χαρτονομισμάτων, φάκελοι αρχειοθέτησης και διάφορα ρωσικά έγγραφα, γράμματα με βουλοκέρι και σφραγίδες. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκαν ημίψηλα καπέλα, ρούχα τα οποία παρέπεμπαν σε μια παλαιότερη εποχή, αξεσουάρ (π.χ. μονόκλ). Οι μαθητές δοκίμασαν να αναμετρηθούν με ένα κείμενο πολύ γρήγορο, σπιρτόζικο, από το οποίο κάθε ατάκα πρέπει να ακουστεί καθαρά, να μη χαθεί. Εκτός από την εκφορά του λόγου, μεγάλη σημασία κι εδώ είχε ο ρυθμός. Ήδη από την πρώτη ατάκα της πρώτης πράξης ξεκινά να ξετυλίγεται το νήμα αυτής της κωμωδίας και θα πρέπει ως το τέλος να μην χαθεί αυτός ο ρυθμός.

Στις πέντε παραστάσεις που πραγματοποιήθηκαν, οι μαθητές βίωσαν την εμπειρία ενός τέτοιου ρυθμού θεατρικού έργου. Στις πρόβες, μιλήσαμε για τον Γκόγκολ και την τύχη των έργων του, αλλά και για άλλους συγγραφείς της εποχής. Επιπλέον, ασχοληθήκαμε με την κινησιολογία των ηθοποιών, καθώς προσπαθήσαμε στα σώματα να δώσουμε έναν πιο γκροτέσκο χαρακτήρα: μια μεγαλύτερη υπερβολή στις χειρονομίες, σε γκριμάτσες προσώπου, σε σωματική κίνηση.

Τον Δεκέμβριο του 2025 η ομάδα ενηλίκων «Αντίστροφος κύκλος» παρουσίασε το έργο «Η μικρή μας πόλη» του Θόρντον Ουάιλντερ. Σε αυτό το έργο ξεκινήσαμε τις πρόβες με πολλή μιμική, ώστε να εκτελούμε τις δράσεις που αναφέρονται στο κείμενο χωρίς να κάνουμε χρήση πραγματικών αντικειμένων (π.χ. προετοιμασία πρωινού γεύματος, κουβάλημα σχολικών βιβλίων, διάβασμα εφημερίδας, κ.ά.). Επιμείναμε πολύ σε αυτόν τον τρόπο αναπαράστασης, καθώς η οδηγία από πλευράς του συγγραφέα είναι ότι το έργο υπηρετεί αυτόν τον υποκριτικό κώδικα, επιχειρώντας να αναδείξει τη σημασία των συναισθημάτων και όχι των υλικών μέσα στην καθημερινότητα του ανθρώπου.

Η δράση στην τρίτη πράξη μεταφέρεται στο νεκροταφείο, εικόνα την οποία ζωντανέψαμε χάρη στην υποβλητική ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε μέσω κεριών (led) και φαναριών (led). Κι εδώ χρησιμοποιήθηκαν κοστούμια, τα οποία παρέπεμπαν σε παλαιότερες εποχές, μαζί με αξεσουάρ (π.χ. καπέλο και σάλι ως επίσημη ενδυμασία σε γαμήλια τελετή). Οι πέντε παραστάσεις επιβεβαίωσαν τη σύνδεση των θεατών με το έργο και όσα αυτό διαπραγματεύεται, ενώ η τρίτη πράξη δημιουργεί τη μεγαλύτερη συναισθηματική φόρτιση, καθώς αναδύονται αλήθειες σχετικά με τη ζωή, τον θάνατο και όσα προλαβαίνουμε να βιώσουμε στο ενδιάμεσο.

Τα θεατρικά εργαστήρια ενηλίκων της Εταιρείας Δραματικής Έκφρασης και Θεραπείας «Παλμός» συνεχίζουν εδώ και 13 χρόνια τη δημιουργική τους πορεία (από το 2013) για ανθρώπους, οι οποίοι επιθυμούν να δοκιμάσουν τα εκφραστικά τους μέσα και να γνωρίσουν τον τρόπο που χτίζεται βήμα βήμα μια θεατρική παράσταση.

Τέλος, ένα εργαστήρι έξι ωρών πραγματοποιήθηκε στις 25 και 26 Οκτωβρίου 2025 με τίτλο «Από το σώμα της κούκλας στο σώμα που κατοικώ». Οι συμμετέχοντες (μέλη των ερασιτεχνικών θεατρικών ομάδων ενηλίκων) δοκίμασαν να συνδεθούν με το σώμα τους, μέσα από μια κούκλα που κατασκεύασαν οι ίδιοι. Κάθε μέλος δημιούργησε μια δική του κούκλα (με πηλό και υλικά προς διακόσμηση). Στη συνέχεια, οι κούκλες συστήθηκαν μεταξύ τους μέσα στην ομάδα και κατόπιν οι συμμετέχοντες δημιούργησαν σύντομες «συναντήσεις» μεταξύ των κουκλών.

Στο δεύτερο μέρος του εργαστηρίου, τα μέλη δημιούργησαν σύντομους αυτοσχεδιασμούς με τις κούκλες πάνω σε συγκεκριμένες θεματικές σε σχέση με «το σώμα που φέρω» (δοσμένες συνθήκες), ενώ στη συνέχεια, μέλη της ομάδας αφηγήθηκαν ιστορίες στην ολομέλεια, τις οποίες άλλα μέλη τις αναπαράστησαν με τις κούκλες (puppetry playback). Το εργαστήριο ολοκληρώθηκε με τον αναστοχασμό της ομάδας και τα αποτελέσματα αυτού παρουσιάστηκαν υπό μορφή ανακοίνωσης στο 3^ο Συνέδριο Δραματοθεραπείας και Παιγνιοθεραπείας της Πανελλήνιας Επαγγελματικής Ένωσης Δραματοθεραπευτών και Παιγνιοθεραπευτών.